กฎกระทรวงการนำผ่านซึ่งวัตถุออกฤทธิ์ทุกประเภท พ.ศ. 2567
ข้อ 12
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวงการนำผ่านซึ่งวัตถุออกฤทธิ์ทุกประเภท พ.ศ. 2567 ข้อ 12 เมื่อออกใบอนุญาตและคู่ฉบับใบอนุญาตตามข้อ ๑๑ แล้ว ให้สำนักงาน อย. ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑) มอบใบอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาต (๒) มอบคู่ฉบับใบอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาตจำนวนหนึ่งฉบับ (๓) มอบคู่ฉบับใบอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาตจำนวนหนึ่งฉบับเพื่อนำไปยื่นให้พนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ด่านตรวจสอบวัตถุออกฤทธิ์ด่านแรกที่จะเข้ามาในราชอาณาจักร เพื่อใช้ในการตรวจสอบ (๔) มอบคู่ฉบับใบอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาตจำนวนหนึ่งฉบับเพื่อนำไปยื่นให้พนักงานศุลกากรเพื่อใช้ในการตรวจสอบ ณ ที่ทำการศุลกากรด่านแรกที่จะเข้ามาในราชอาณาจักร โดยต้องยื่นก่อนที่จะนำวัตถุออกฤทธิ์ที่ได้รับอนุญาตให้นำผ่านเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นเวลาไม่น้อยกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมง (๕) มอบคู่ฉบับใบอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาตจำนวนหนึ่งฉบับเพื่อนำไปยื่นให้พนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ด่านตรวจสอบวัตถุออกฤทธิ์ด่านสุดท้ายที่จะออกนอกราชอาณาจักร เพื่อใช้ในการตรวจสอบ (๖) มอบคู่ฉบับใบอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาตจำนวนหนึ่งฉบับเพื่อนำไปยื่นให้พนักงานศุลกากรเพื่อใช้ในการตรวจสอบ ณ ที่ทำการศุลกากรด่านสุดท้ายที่จะออกนอกราชอาณาจักร โดยต้องยื่นก่อนที่จะนำวัตถุออกฤทธิ์ที่ได้รับอนุญาตให้นำผ่านออกไปนอกราชอาณาจักร (๗) เก็บคู่ฉบับใบอนุญาตไว้ที่สำนักงาน อย. จำนวนหนึ่งฉบับเพื่อใช้ในการตรวจสอบ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 11570/2553
พ.ร.บ.วิชาชีพเวชกรรม พ.ศ.2525 มาตรา 4 บัญญัติว่า "วิชาชีพเวชกรรม" หมายความว่า "วิชาชีพที่กระทำต่อมนุษย์เกี่ยวกับการตรวจโรค การวินิจฉัยโรค..." การที่จำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามพระราชบัญญัติดังกล่าว สั่งจ่ายยารักษาให้แก่สายลับหลังจากจำเลยที่ 1 ตรวจและวินิจฉัยโรคให้แก่สายลับแล้ว โดยจำเลยที่ 2 ทำหน้าที่จัดยาให้ตามใบสั่งแพทย์ของจำเลยที่ 1 และเก็บเงิน ล้วนเป็นการกระทำที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการประกอบวิชาชีพเวชกรรม ดังนั้น จำเลยทั้งสองจึงมีความผิดฐานขายยาแผนปัจจุบันโดยไม่ได้รับอนุญา