กฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2564
ข้อ 2
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
กฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2564 ข้อ 2 ให้จัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ดังต่อไปนี้ (๑) สํานักงานอธิการบดี (๒) สํานักงานวิทยาเขตขอนแก่น (๓) สํานักงานวิทยาเขตสกลนคร (๔) สํานักงานวิทยาเขตสุรินทร์ (๕) คณะเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี (๖) คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม (๗) คณะทรัพยากรธรรมชาติ (๘) คณะเทคโนโลยีการจัดการ (๙) คณะบริหารธุรกิจ (๑๐) คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ (๑๑) คณะวิศวกรรมศาสตร์ (๑๒) คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี (๑๓) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปกรรมสร้างสรรค์ (๑๔) คณะอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี (๑๕) สถาบันวิจัยและพัฒนา (๑๖) สํานักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ (๑๗) สํานักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียนให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๔ เอนก เหล่าธรรมทัศน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมเสียใหม่ โดยแก้ไขชื่อ "คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์" เป็น "คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี" และแก้ไขชื่อ"คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม" เป็น "คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปกรรมสร้างสรรค์" เพื่อให้สอดคล้องกับภารกิจและการดำเนินงานในปัจจุบัน ประกอบกับมีการรวมสำนักงานวิทยาเขตกาฬสินธุ์ คณะเทคโนโลยีสังคม และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร ซึ่งเป็นส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์มาเป็นส่วนราชการในมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. ๒๕๕๘ และโดยที่มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๔๘ บัญญัติให้การจัดตั้ง การรวม และการยุบเลิกสำนักงานวิทยาเขต บัณฑิตวิทยาลัย คณะ สถาบัน สำนักวิทยาลัยหรือส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ให้ทำเป็นกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 898/2520
ผู้แทนโจทก์สั่งให้ลูกจ้างไปซ่อมรถบดถนนที่เสีย ลูกจ้างได้เดินทางไปทันทีและโดยดี แต่รถยนต์ที่ใช้เดินทางไปเกิดเสีย ลูกจ้างช่วยแก้ไขอยู่จนกระทั่งเวลา 16 น. เศษ จึงใช้การได้ ที่ลูกจ้างไม่เดินทางต่อไปเพื่อซ่อมรถบดถนนก็เพราะเห็นว่าจวนจะหมดเวลาทำงานตามปกติ (17 น.) แล้ว ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าลูกจ้างขัดคำสั่งโจทก์ โจทก์ให้ลูกจ้างออกจากงาน (เมื่อ พ.ศ. 2513) จึงต้องจ่ายเงินชดเชยแก่ลูกจ้าง ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดเวลาทำงานฯ ซึ่งกำหนดว่าถ้านายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามประเพณีนิยม หรือในวันหยุดงานพักผ