ทนอยมาตรา 234
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 2126/2541
แม้ความเห็นของผู้เชี่ยวชาญผู้ตรวจพิสูจน์จะเห็นว่าลายมือ มีคุณลักษณะและรูปลักษณะของการเขียนแตกต่างกัน น่าจะไม่ใช่ ลายมือชื่อของบุคคลคนเดียวกันก็ตาม เมื่อพิจารณาโดยตลอดแล้วการตรวจพิสูจน์ลายมือชื่อโจทก์ที่ปรากฎอยู่ในหนังสือ รับสภาพหนี้เป็นเอกสารที่ทำไว้เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2536 ไม่ปรากฎว่าโจทก์มีเอกสารที่ได้ทำขึ้นในช่วง ระยะใกล้เคียงกับวันดังกล่าวซึ่งเป็นการเขียนแบบบรรจงส่งไปตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบลายมือชื่อโจทก์ด้วยทั้งรูปแบบการเขียนลายมือชื่อโจทก์ที่ระยะเวลาใกล้เคียงกับเอกสารที่จะต้องตรวจพิสูจ
ฎีกาที่ 249/2510
คดีก่อน จำเลยถูกอ้างและหมายเรียกมาเป็นพยาน จำเลยถูกคู่ความคดีนั้น ถามว่าพยานได้ปลุกปล้ำโจทก์ในคดีนี้หรือไม่ จำเลยไม่เต็มใจตอบเกรงจะถูกฟ้องคดีอาญาแต่ศาลสั่งให้ตอบจึงตอบว่า ได้เสียกัน เป็นการตอบตามประเด็นที่คู่ความซักถาม ตอบไปตามหน้าที่ของพยาน มิใช่นอกเหนือหน้าที่ ทั้งไม่มีเจตนาตอบไปเพื่อหมิ่นประมาทโจทก์ จึงไม่มีความผิด (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 1/2510)
ฎีกาที่ 1052/2491
พยานโจทก์ในคดีที่หาว่าจำเลยมีและจำหน่ายธนบัตรปลอมให้การว่าธนบัตรปลอมที่จับได้จากจำเลยนั้น เป็นของพยาน ดังนี้ พยานผู้นั้นย่อมถูกฟ้องหาว่าสมคบกับจำเลยในคดีนั้นอีกได้ความว่า จำเลยกับนายไสวนำธนบัตรปลอมออกจำหน่ายใช้ซื้อสิ่งของ ราคาเพียงเล็กน้อย แต่พยายามใช้ธนบัตรราคา 5 บาท เจ้าพนักงานตำรวจได้ไปค้นที่บ้านพักจำเลยได้ธนบัตรปลอม ตำรวจถามจำเลย ๆ ว่าเป็นธนบัตรของนายไสว จำเลยไม่ได้รู้เห็นเกี่ยวข้องด้วย นายไสวก็รับว่าเป็นของนายไสวแต่ผู้เดียว ตำรวจจึงสอบสวนนายไสวเป็นผู้ต้องหาคนเดียว เอาจำเลยเป็นพยาน ต่อมาจำเล
ฎีกาที่ 627/2484
ในคดีที่หาว่าหมิ่นประมาทในเวลาเบิกความเป็นพะยานในศาลนั้น ศาลต้องดูสำนวนเรื่องก่อนประกอบการพิจารณาถ้าปรากฏว่าไม่ใช่คำเบิกความนอกเรื่อง ไม่ใช่จงใจหมิ่นประมาท ก็ไม่เป็นความผิดคดีนี้ได้ความว่าจำเลยถูกอ้างเป็นพะยานโจทก์ในคดีเรื่องลักทรัพย์หรือรับของโจร จำเลยได้เบิกความว่า นายสิบตำรวจโทประเสริฐรักษาสุขพูดกับนายแดงว่า ถ้าเป็นพะยานเบิกความทิ่มตำจำเลยจะให้เงิน ๔ บาท ดจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษระอาญามาตรา ๒๘๒,๑๑๖ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า เมื่