มาตรา 170
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
ฎีกาที่ 1451/2524
ข้อตกลงในสัญญาค้ำประกันที่ว่า ในกรณีที่ผู้ค้ำประกันจะต้องรับผิดชำระหนี้แทนลูกหนี้ โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้จะต้องแจ้งข้อเรียกร้องที่ผู้ค้ำประกันจะต้องรับผิดให้ผู้ค้ำประกันทราบภายในกำหนดอายุสัญญาค้ำประกันเสียก่อนจึงจะใช้สิทธิเรียกร้องตามสัญญาค้ำประกันได้นั้น เป็นคนละเรื่องกับการใช้สิทธิเรียกร้องตามสัญญาค้ำประกันและไม่ใช่ข้อตกลงที่ให้ย่นอายุความฟ้องร้องให้สั้นลง ข้อตกลงดังกล่าวจึงมีผลใช้บังคับได้ เมื่อ
ฎีกาที่ 602/2490
การฟ้องร้องคดีแพ่งย่อมอยู่ภายใต้บังคับแห่งอายุความ การฟ้องเรียกทรัพย์ที่จำนำคืน ก็ต้องอยู่ภายในอายุความ การฟ้องเรียกทรัพย์ที่จำนำคืน ต้องเริ่มนับอายุความตั้งแต่ผู้จำนำขอชำระหนี้ ถ้ายังไม่ขอชำระหนี้ก็ยังไม่เริ่มนับอายุความทั้งสามศาลฟังว่า โจทก์จำนำเข็มขัดนาคไว้แก่จำเลยมากกว่า ๑๐ ปี บัดนี้โจทก์ขอไถ่ จำเลยไม่ยอมและจำเลยต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความ ศาลล่างพิพากษาให้จำเลยคืนเข็มขัดให้โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า การฟ้องร้องคดีแพ่งจะต้องฟ้องภายในอายุความที่กฎหมายกำหนดไว้เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นพ