ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา 1709

ชุดหลัก

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1709 เมื่อผู้ทำพินัยกรรมตายแล้ว บุคคลผู้มีส่วนได้เสียคนใดคนหนึ่งจะร้องขอให้ศาลสั่งเพิกถอนพินัยกรรมซึ่งได้ทำขึ้นเพราะสำคัญผิดหรือกลฉ้อฉลได้ก็ต่อเมื่อความสำคัญผิดหรือกลฉ้อฉลนั้นถึงขนาด ซึ่งถ้ามิได้มีความสำคัญผิดหรือกลฉ้อฉลเช่นนั้น พินัยกรรมนั้นก็จะมิได้ทำขึ้น ความในวรรคก่อนนี้ ให้ใช้บังคับ แม้ถึงว่ากลฉ้อฉลนั้น บุคคลซึ่งมิใช่เป็นผู้รับประโยชน์ตามพินัยกรรมได้ก่อขึ้น แต่พินัยกรรมซึ่งได้ทำขึ้นโดยสำคัญผิดหรือกลฉ้อฉลย่อมมีผลบังคับได้ เมื่อผู้ทำพินัยกรรมมิได้เพิกถอนพินัยกรรมนั้นภายในหนึ่งปีนับแต่ที่ได้รู้ถึงการสำคัญผิดหรือกลฉ้อฉลนั้น

คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้

ฎีกาที่ 4693/2545

พ.ศ. 2545

การแต่งตั้งผู้เชี่ยวชาญเพื่อทำการตรวจพิสูจน์ลายมือชื่อในเอกสารประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 130 บัญญัติให้ผู้เชี่ยวชาญอาจแสดงความเห็นด้วยวาจาหรือเป็นหนังสือก็ได้ แล้วแต่ศาลจะต้องการ เมื่อพันตำรวจโท ป.ทำความเห็นในการตรวจพิสูจน์ลายมือชื่อของผู้ตายเป็นหนังสือมาแล้ว โดยให้ความเห็นว่าลายมือชื่อเขียนไม่คงที่ไม่อาจลงความเห็นใด ๆ ได้เช่นนี้ การให้พันตำรวจโท ป.มาเบิกความประกอบรายงานอีกจึงไม่มีประโยชน์ต่อการวินิจฉัยชี้ขาดข้อเท็จจริงแห่งคดีแต่อย่างใด คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ผู้คัดค้านยื่นบัญ

ฎีกาที่ 653/2535

พ.ศ. 2535

จำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นบุตรของ ส. เจ้ามรดก ร่วมกับจำเลยที่ 3 พา ส.ไปทำพินัยกรรมที่ที่ว่าการอำเภอต่อมาส.ถึงแก่กรรมลง จำเลยที่ 3 ซึ่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรมได้ยื่นเรื่องราวขอจดทะเบียนผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรมต่อนายอำเภอ โจทก์ซึ่งเป็นผู้มีส่วนได้เสียในฐานะบุตรซึ่งเป็นทายาทของส. จึงมีสิทธิฟ้องขอให้เพิกถอนพินัยกรรมที่ทำเพราะการข่มขู่หรือกลฉ้อฉลนั้นได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1708 และ 1709

ฎีกาที่ 3293/2525

พ.ศ. 2525

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3293/2525หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าในขณะทำพินัยกรรม ผู้ทำพินัยกรรมเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ ไม่มีเจตนาในการทำพินัยกรรม พินัยกรรมจึงตกเป็นโมฆะ หาได้ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมได้กระทำโดยสำคัญผิด ถูกกลฉ้อฉลหรือถูกข่มขู่ไม่ จึงนำอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 มาใช้บังคับตามที่จำเลยให้การต่อสู้ไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าพินัยกรรมไม่มีผลใช้บังคับ ให้โจทก์ที่ 1 และที่ 2มีสิทธิรับมรดก 1 ใน 6 ส่วน และ 1 ใน 3 ของ 1 ใน 6 ส่วนของที่ดินโฉนดที่ 499ต

ฎีกาที่ 2344/2521

พ.ศ. 2521

อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 ใช้บังคับในกรณีที่

ฎีกาที่ 51/2487

พ.ศ. 2487

ฟ้องระบุว่าผู้ตายไม่ได้ทำพินัยกัม + ถ้าทำก็เปนไปโดยสติไม่ดีหรือถูกหลอก + ดังนี้ เปนฟ้องเคลือบคลุม.โจทฟ้องขอไห้ทำลายพินัยกัมโดยอ้างว่า เปนพินัยกัมปลอม นางสาวกิมแชหาได้ทำขึ้นไม่ ลายมือไนพินัยกัมไม่ใช่ลายมือนางสาวกินแช หากจะฟังว่านางสาวกินแชลงลายมือ พินัยกัมก็ไม่สมบูรน์โดย ก. นางสาวกิมแชมีสติฟั่นเพื่อน ข. นางสาวกิมแชลงชื่อเพราะสำคันผิดและถูกกลฉ้อฉลถึงขนาด ค. ไม่ได้ลงชื่อต่อหน้าพยานสองคน พยานไนพินัยกัมไม่มีตัวจิงหากมีจิงก็ไม่ได้ลงลายมือชื่อไนขนะทำพินัยกัม ตั้งไม่ได้รับรองว่าผู้ทำพินัยกัมมีสติดี และพ