พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478
มาตรา 22
ยังไม่ยืนยันสถานะหมวด ๒ การจดทะเบียนและออกใบอนุญาตขับขี่
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ —
เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
มาตรานี้ถูกแก้ไขเพิ่มเติมแล้ว — ตัวบทด้านล่างเป็นฉบับที่เก็บไว้ในคลัง และอาจเป็นข้อความก่อนการแก้ไข โปรดอ่านตัวบทที่แก้ไขจาก:
พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช 2478 มาตรา 22 ให้พนักงานเจ้าหน้าที่รับจดทะเบียนและออกใบอนุญาตให้เป็นผู้ขับขี่ล้อเลื่อนได้แต่บุคคลซึ่งมีลักษณะและคุณสมบัติ ดังต่อไปนี้ ๑. ล้อเลื่อนส่วนบุคคล (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบสามปีบริบูรณ์แต่ถ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ในจังหวัดใดพิจารณาเห็นสมควรจะให้อายุต่ำกว่าที่กำหนดนี้ตามสภาพแห่งท้องถิ่นในจังหวัดนั้นก็ให้มีอำนาจกำหนดอายุต่ำกว่านี้ได้เฉพาะการขับขี่ล้อเลื่อนภายในท้องถิ่นในจังหวัดนั้นๆ (ข) มีร่างกายสมประกอบและสามารถขับขี่ล้อเลื่อนได้ (ค) รู้ข้อบังคับการจราจร (ง) รู้การขับขี่ล้อเลื่อนชนิดนั้น ๒. ล้อเลื่อนรับจ้าง นอกจากมีลักษณะและคุณสมบัติดังบัญญัติไว้ในอนุมาตรา๑(ข) (ค) และ (ง) แล้วต้องมีลักษณะและคุณสมบัติดังต่อไปนี้อีก (ก) มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบเจ็ดปีบริบูรณ์ (ข) มีสัญชาติเป็นไทยตามกฎหมาย (ค) รู้ถนนหนทางแห่งเขตซึ่งได้รับใบอนุญาตพอสมควร (ง) ปราศจากโรคติดต่อซึ่งเป็นที่น่ารังเกียจ (จ)ไม่เคยทำความผิดต้องรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุกตามกฎหมายลักษณะอาญา ในความผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้ (๑)ฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่และเป็นซ่องโจรผู้ร้ายตามมาตรา ๑๗๗ ถึง มาตรา ๑๘๔ (๒) ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน ฯลฯตามมาตรา ๑๙๑ และมาตรา ๑๙๔ (๓) ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา ๒๔๓ มาตรา ๒๔๔มาตรา ๒๔๕ วรรค ๒ และมาตรา ๒๔๖ (๔) ฐานประทุษร้ายแก่ชีวิตและร่างกายตามมาตรา ๒๔๙ถึงมาตรา ๒๕๙ (๕) ฐานกระทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพตามมาตรา ๒๖๘ถึงมาตรา ๒๗๐ และมาตรา ๒๗๒ เฉพาะเกี่ยวกับมาตรา ๒๗๐ กับมาตรา ๒๗๓ ถึงมาตรา ๒๗๗ (๖) ฐานลักทรัพย์วิ่งราวทรัพย์ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์และฐานสลัด ตามมาตรา ๒๘๘ ถึงมาตรา๓๐๒ (๗) ฐานกรรโชกตามมาตรา ๓๐๓ (๘) ฐานยักยอกทรัพย์อันต้องอาญา ตามมาตรา ๓๑๔ และมาตรา ๓๑๗ ถึงมาตรา ๓๑๙ (๙) ฐานรับของโจรตามมาตรา ๓๒๑ ถึงมาตรา ๓๒๓ (๑๐) ฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามมาตรา ๓๒๔ และมาตรา ๓๒๕ (๑๑) ฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน ฯลฯในความผิดลหุโทษ ตามมาตรา ๓๓๕ อนุมาตรา ๑๓ (๑๒) ฐานประทุษร้ายต่อทางไปมา ฯลฯในความผิดลหุโทษ ตามมาตรา ๓๓๖ อนุมาตรา ๑๕ แต่ทั้งนี้ถ้าพ้นโทษจำคุกมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือนพนักงานเจ้าหน้าที่จะออกใบอนุญาตขับขี่ให้ก็ได้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
พ.ศ. 2558
การฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดตาม พ.ร.บ.ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด พ.ศ.2545 มาตรา 19 เป็นมาตรการของรัฐที่ต้องการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดไม่ว่าผู้นั้นจะยินยอมเข้ารับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดหรือไม่ก็ตาม โดยศาลจะมีคำสั่งให้ส่งตัวผู้ติดยาเสพติดไปตรวจพิสูจน์การเสพหรือการติดยาเสพติดก่อน และคณะอนุกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดมีอำนาจวินิจฉัยว่าผู้เข้ารับการตรวจพิสูจน์ ผู้ใดเป็นผู้เสพหรือติดยาเสพติด จากนั้นต้องจัดให้มีแผนการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดตามมาตรา 22 โดยคำนึงถึงความหนักเบาของ
พ.ศ. 2557
แม้พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2522 มาตรา 40 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "ผู้ขับขี่ต้องขับรถให้ห่างรถคันหน้าพอสมควรในระยะที่จะหยุดรถได้โดยปลอดภัยในเมื่อจำเป็นต้องหยุดรถ" ก็ตาม แต่ได้ความว่าก่อนเกิดเหตุจำเลยขับรถจักรยานยนต์เยื้องไปทางด้านหลังซ้ายรถยนต์ที่ ร. ขับ ดังนี้ จำเลยจึงขับรถอยู่คนละช่องเดินรถกับรถที่ ร. ขับ และเหตุที่รถที่จำเลยขับชนรถที่ ร. ขับเนื่องมาจาก ร. เบี่ยงรถมาทางด้านซ้าย กรณีจึงถือไม่ได้ว่ารถที่ ร. ขับเป็นรถคันหน้าที่จำเลยต้องขับรถให้ห่างพอสมควรที่จะหยุดรถได้โดยปลอดภัยเมื่อจำเป็นต้องหยุ
ค้นต่อ
ทนอย