ทนอย.Thanoy · iApp
พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2530

มาตรา 3

ยังไม่ยืนยันสถานะ
ยังไม่ได้ยืนยันว่ามาตรานี้ยังใช้บังคับอยู่หรือไม่ — เหตุผล · โปรดตรวจสอบกับแหล่งทางการก่อนนำไปใช้
พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2530 มาตรา 3 ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ กับให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ประกาศกำหนดจำนวนล้อเลื่อนชนิดหนึ่งชนิดใด ที่จะอนุญาตให้จดทะเบียนในจังหวัดหนึ่ง ๆ และออกกฎกระทรวงในกรณีดังต่อไปนี้ (๑) กำหนดระยะเวลาเสียค่าธรรมเนียม อัตราค่าธรรมเนียม แบบพิมพ์ในการจดทะเบียนล้อเลื่อน และการออกใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อน ค่าธรรมเนียมนั้น ให้พิจารณากำหนดตามสภาพแห่งท้องถิ่นในจังหวัดนั้น ๆ แต่ต้องไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้ (๒) กำหนดยกเว้นการจดทะเบียนหรือค่าธรรมเนียมในการจดทะเบียนล้อเลื่อนบางชนิด หรือล้อเลื่อนซึ่งใช้เพื่อประโยชน์อย่างหนึ่งอย่างใดโดยเฉพาะ ทั้งนี้ให้รวมถึงใบอนุญาตของผู้ขับขี่ล้อเลื่อนนั้น ๆ ด้วย (๓) กำหนดลักษณะ และราคาเครื่องหมายสำหรับล้อเลื่อนซึ่งจดทะเบียนกับเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้าง แต่ต้องไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้ (๔) กำหนดรูป ลักษณะ ขนาด และน้ำหนักของล้อเลื่อน กับน้ำหนักบรรทุก (๕) กำหนดการติดตั้งเครื่องอุปกรณ์หรือส่วนควบล้อเลื่อน เช่น ตะเกียงห้ามล้อและเครื่องอาณัติสัญญาณ เป็นต้น (๖) กำหนดเครื่องแต่งกายของผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้าง (๗) กำหนดการอื่น ๆ เพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ ในส่วนที่เกี่ยวกับการจัดสรรค่าธรรมเนียมตามมาตรา ๕ ทวิ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ด้วย กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้"

ค้นต่อ