พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ พุทธศักราช 2477
มาตรา 4
ยกเลิกแล้วหมวด ๑ บทวิเคราะห์ศัพท์
กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — แสดงไว้เพื่อการค้นคว้าทางประวัติศาสตร์ ไม่ใช่กฎหมายที่ใช้บังคับอยู่
พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ พุทธศักราช 2477 มาตรา 4 ในพระราชบัญญัตินี้ ถ้าข้อความใดมิได้แสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น (๑) "เครื่องโทรเลขหรือเครื่องโทรศัพท์" หมายความว่า เครื่องโทรเลขหรือเครื่องโทรศัพท์ชนิดใช้กำลังไฟฟ้ารวมทั้งเครื่องใช้และเครื่องสำหรับส่ง หรือทำการโทรเลขโทรศัพท์ หรือการคมนาคมอย่างอื่นโดยใช้กำลังไฟฟ้า (๒) "พนักงานโทรเลข" หมายความว่า บุคคลผู้รับทำประจำหรือชั่วคราว ซึ่งงานอันเกี่ยวกับโทรเลขซึ่งรัฐบาลได้ตั้งขึ้น บำรุงหรือทำอยู่ (๓) "พนักงานโทรศัพท์" หมายความว่า บุคคลผู้รับทำประจำหรือชั่วคราว ซึ่งงานอันเกี่ยวกับโทรศัพท์ซึ่งรัฐบาลได้ตั้งขึ้น บำรุงหรือทำอยู่ (๔) "ข่าวสาร" หมายความว่า ข่าวอย่างใด ๆ ซึ่งส่งถึงกันทางโทรเลขหรือโทรศัพท์ หรือที่ยื่นต่อพนักงานโทรเลขหรือโทรศัพท์เพื่อให้ส่งทางโทรเลขหรือโทรศัพท์ หรือเพื่อให้ส่งมอบ (๕) "คำโทรเลข" หมายความว่า ข่าวสารใด ๆ ที่ส่งหรือจำนงจะส่งทางโทรเลข (๖) "สายโทรเลข" หรือ "สายโทรศัพท์" หมายความว่า สายลวดที่ใช้สำหรับการโทรเลขหรือโทรศัพท์ และหมายความรวมทั้งของห่อ ของหุ้ม หลอด หรือท่อที่สวมสายนั้น ตลอดจนเครื่องใช้และเครื่องแห่งสิ่งเหล่านั้นที่ใช้ประกอบกับสายลวด (๗) "เสา" หมายความตลอดถึงหลัก เสาป้าย สายโยง สลัก หรือเครื่องประกอบอย่างอื่นที่ทำขึ้นสำหรับรับแขวน ดึง หรือค้ำสายโทรเลขหรือโทรศัพท์ (๘) "เจ้าหน้าที่โทรเลข" หมายความว่า เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ควบคุมโทรเลขในขณะนั้น และรวมทั้งเจ้าพนักงานใด ๆ ซึ่งได้รับอำนาจจากผู้นั้นให้ทำหน้าที่ของเจ้าหน้าที่โทรเลขทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ตามความในพระราชบัญญัตินี้ (๙) "เจ้าหน้าที่โทรศัพท์" หมายความว่า เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ควบคุมโทรศัพท์ในขณะนั้น และรวมทั้งเจ้าพนักงานใด ๆ ซึ่งได้รับอำนาจจากผู้นั้นให้ทำหน้าที่ของเจ้าหน้าที่โทรศัพท์ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ตามความในพระราชบัญญัตินี้ (๑๐) "รัฐมนตรี" หมายความว่า รัฐมนตรีผู้บังคับบัญชาราชการกรมไปรษณีย์โทรเลข (๑๑) "อธิบดี" หมายความว่า อธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข ผู้แทนหรือเจ้าหน้าที่อื่น ซึ่งทำการในตำแหน่งอธิบดี (๑๒) "กรม" หมายความว่า กรมไปรษณีย์โทรเลข (๑๓) "ที่ทำการโทรเลข" หรือ "ที่ทำการโทรศัพท์" หมายความตลอดถึงโรงเรือน สิ่งปลูกสร้าง ห้อง รถ หรือสถานที่ทุกแห่งที่ใช้เป็นที่ทำการโทรเลขหรือโทรศัพท์ (๑๔) "โทรเลขนิทเทส" หมายความว่า สมุดกฎข้อบังคับ คำสั่งหรือประกาศว่าด้วยการโทรเลขทั่วไป อันพึงต้องปฏิบัติตามความในพระราชบัญญัตินี้ หรือตามสัญญาสากลโทรเลข
คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรานี้
พ.ศ. 2558
พ.ร.บ.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ.2522 ที่ใช้บังคับขณะฟ้อง มาตรา 4 และมาตรา 19 แสดงว่าอธิการบดีซึ่งเป็นผู้แทนของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโจทก์ ซึ่งเป็นนิติบุคคลย่อมมีอำนาจดำเนินกิจการทั่วไปแทนโจทก์ การฟ้องคดีเป็นสิทธิของบุคคลในกระบวนการยุติธรรม และความประสงค์ของนิติบุคคลแสดงออกโดยผู้แทนของนิติบุคคลนั้น อธิการบดีผู้แทนของโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีในนามโจทก์ได้ โดยไม่จำต้องได้รับมอบอำนาจจากสภามหาวิทยาลัย จำเลยยอมรับว่าได้เช่าอาคารพาณิชย์พิพาทจากโจทก์ จึงไม่มีอำนาจต่อสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจให้เช่าอีก และหากเป็
พ.ศ. 2557
โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตาม พ.ร.บ.ยา พ.ศ.2510 มาตรา 4, 32, 107 พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2522 ซึ่งมาตรา 4 ที่บัญญัติไว้ใน พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2522 ได้ถูกยกเลิกไปตาม พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2530 นั้น เห็นว่า แม้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองโดยอ้าง พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2522 ซึ่งถูกยกเลิกและแก้ไขใหม่แล้ว และมิได้อ้าง พ.ร.บ.ยา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2530 ที่แก้ไขใหม่ แต่คำว่า ขาย ตามมาตรา 4 ซึ่งแก้ไขใหม่ยังคงหมายความรวมถึงมีไว้เพื่อขายและถือเป็นความผิด ดังนั้นการกระทำของจำเลยทั้งสองจึงยังเป็นความ
พ.ศ. 2557
ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาว่าจำเลยร่วมไม่ต้องรับผิด ทั้งข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ได้กระทบกระเทือนสิทธิของจำเลยร่วม จำเลยร่วมจึงไม่มีสิทธิฎีกา ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 1 ผู้ทำละเมิดเป็นลูกจ้างกองน้ำบาดาล ในสังกัดจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นหน่วยงานรัฐที่มีฐานะเป็นกรม จำเลยที่ 2 จึงต้องรับผิดต่อผู้เสียหายในผลละเมิดที่จำเลยที่ 1 ทำตาม พ.ร.บ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ.2539 มาตรา 4 และมาตรา 5 วรรคหนึ่ง แม้ต่อมาจะมี พ.ร.ฎ.ให้โอนกองน้ำบาดาลไปสังกัดจำเลยร่วม ก็เป็นการเปลี่ยนแปลงเฉพาะฐานะของกองน้ำบาดาล ความรับ
ค้นต่อ
ทนอย